droomduiding

Ik liep over een witte zandbodem van een glasheldere blauwe zee met 2 witte middelgrote paarden. Op een gegeven moment moesten of wilden we naar de oppervlakte. Halverwege bleef 1 paardje achter en was te moe of had geen kracht meer op naar boven te zwemmen. Sprak haar toe dat ze zelf naar boven moest komen en dat we wel zouden wachten, want als ik haar zou gaan halen moest ik het andere paardje los laten met het risico dat ik ze alle 2 dan zou verliezen. Haar flink aanmoedigend kwam ze uiteindelijk binnen handbereik. Greep haar bij d'r manen en trok beiden paardjes onder mijn armen en al watertrappelend kwamen we aan de oppervlakte. Waarna ik op mijn rug, met aan iedere kant een paardje onder mijn armen, trappelend verder zwom...... we hadden het gehaald.

Dag Karin,

Het lopen over de zandbodem geeft aan dat jij je rustig voortbeweegt in het leven. Dit leven is duidelijk (glashelder) en blauw (rationeel, verstandelijk te vatten) en kent veel emoties en gevoel (de zee). Je hebt twee middelgrote paarden. Dit kan er op duiden dat je door samenwerking (getal 2) aardig (middelgroot) wat geluk, winst, vrijheid (paarden) hebt gekregen.

Zoals je het schrijft zijn jullie in de zee. Dat betekent dat je gevoelsmatig en emotioneel helemaal tevreden bent. Je voelt je thuis (oerzee). Door omstandigheden worden jullie gedwongen om naar boven te gaan. Dit is iets van buitenaf of het kan ook een innerlijke kracht of dwang zijn die dit veroorzaakt.
Je moet aan de oppervlakte komen, je moet je laten zien en uit die geborgenheid van het water, het gevoel, de emotie komen. Dit heeft tot gevolg dat je de helft (een paardje) van je dierbare geluk dreigt te verliezen. Je spreekt die andere helft moed in omdat je weet dat deze helft, kracht, op eigen vermogen naar je toe moet komen. Terugkeren en haar alle hulp geven zou als resultaat hebben dat je de ander, die je ook dierbaar is, zou moeten verliezen. Dit duidt ook op het voelen van verantwoording jegens de ander.

Uiteindelijk lukt het en weet ze op eigen kracht, maar aangemoedigd door jou, bij je te komen. Dan neem jij het voortouw wat betreft de richting (naar de oppervlakte). Het komt naar buiten en naar boven. Dit gaat dan wel wat onbeholpen (watertrappelend) maar het lukt wel. Dan ga je op je rug liggen (neemt de rust en weet precies wat je doet) en gaat verder en bereikt veilig zonder verlies het eindpunt.

Karin ik denk dat er iets is gebeurd in je omgeving waardoor jij tezamen met iets dat waardevol voor je was (symbolisch de paardjes) in de problemen kwam. Het kostte flink wat moeite om uit die problemen te komen. Het dreigde zelfs fout te gaan. Een van de personen dreigde af te haken door omstandigheden (geen kracht meer) maar je wist die persoon aan te sporen om gedeeltelijk op eigen kracht weer naar jou toe te komen. Dit lukte en zo nam jij uiteindelijk de leiding om weer uit dat probleem te komen.

Het is ook mogelijk dat je heel vredig dingen deed, die voor de buitenwereld en misschien ook voor jezelf niet duidelijk, niet bewust gebeurden. Door de omstandigheden word je gedwongen het een en ander te tonen. Dat lukt of wil je niet helemaal echt spontaan maar uiteindelijk gebeurt het dan toch, nadat jij jezelf moed hebt ingesproken en er toch voor kiest om je kunnen, je vaardigheden te tonen. Het resultaat is dat je vervolgens weer heel ontspannen met die verborgen krachten kunt verder gaan, nu wel zichtbaar voor de buitenwereld.

Herken je dit op de een of andere wijze? Wie of wat in je omgeving kan hier op geplaatst worden?
Ik wens je veel liefde en wijsheid,
Janne Geraets.