droomduiding

Ik droomde dat ik in een kamer was met veel mensen onbekende en bekende. Ik zie mezelf lopen alsof ik net bevallen was en aan het feesten met drank in mijn hand. Totdat er geschoten word, er komen mannen aangelopen in lange zwarte jassen met een dunne baard en zwarte haren (soort vampieren maar dan zonder de tanden). Ze lopen naar mij toe in een V vorm en zie alleen de voorste man duidelijk, ik zei dat we aan het feesten zijn en dat ik net bevallen was en dat ze maar ergens anders moesten gaan schieten. Ze leken heel vriendelijk en gingen weer. ..........

Hallo Miranda
Het dromen dat je in een kamer zit wil zeggen dat je bij je eigen gevoelens zit. Hierin de kamer zijn onbekende en bekende mensen dat wil zeggen er zijn bekende en onbekende zaken in jezelf, bewuste en onbewuste dingen.
Het lopen alsof je net bevallen bent kan er op duiden dat je zojuist een nieuw iets ‘geworpen’ hebt, een nieuw plan hebt uitgevoerd of iets nieuws bent begonnen. Het moeilijk lopen kan er op duiden dat je er nog moeilijk achter staat, het is nog allemaal te vers, te nieuw. Het feesten duidt erop dat je er trots op bent.
De drank staat symbool voor jouw behoefte zaken in je op te nemen en je behoefte aan persoonlijke verzorging middels contacten met anderen.
Dan wordt er geschoten d.w.z. je wordt op de een of andere manier aangevallen, belaagd. De mannen staan symbool voor het denken, de logica. De jassen staan symbool voor het vormelijke. De mannen komen min of meer officieel naar je toe dat wil zeggen tonen niet hun ware aard, hun eigenheid. Het zwarte kan het dreigende en negatieve element zijn dat je bespeurt. De dunne baard kan inhouden dat het verstandelijke, de logica niet zo sterk ontwikkeld is. Ze komen op je af. Het verstandelijk beredeneren van jouw nieuwe idee, situatie, omstandigheid komt op je af en je ziet dat je het eigenlijk niet kunt ontlopen. Er zijn allerhande logische argumenten maar je kunt alleen maar het belangrijkste, de voorste, duidelijk zien. Je hebt hier geen zin in en zegt dat ze weg moeten gaan omdat je aan het feesten bent en gelukkig bent met je situatie zoals die nu is. Je plan, een idee, een ontwikkeling is namelijk net begonnen (de bevalling). Je hebt geen zin om datgene dat je zojuist begonnen bent aan allerhande negatieve kritiek bloot te stellen. Dat argument wordt door de ratio, het denken geaccepteerd en verdwijnt.

Vervolg droom ... Meteen toen ze buiten waren schoten ze weer…alles kapot, ik nam mijn oudste zoon in mijn armen (was 2 jaar in de droom en lijkt helemaal niet op mijn zoon) ik rende en rende, kwam in een dorp terecht die ongeveer 10 km verderop ligt van mijn woonplaats. Ik zag ze weer en ze schoten… ik hield mijn zoon op mijn linkerarm vast en ze schoten door mijn schouder heen en raakte mijn zoontje…dood…zag ‘m opeens dood in het gras liggen. Maar ik was doodsbang en rende door (gevoel dat ze me volgde) kwam bij een mooi huis/ boerderij aan met lieve oude vrouwtjes ze zeiden ga die kant op dus ik rende weer (kreeg het gevoel dat er iemand met me meeliep) kwam bij een appartementcomplex aan…van glas…liep naar binnen en zag dat alles kapot was geschoten…alle ramen, alles wat van glas was. Kwam een kamer binnen en zag die mensen weer…levend…hoorde weer schoten en toen stierven er een paar dus ik rende met mijn vriend (en had het gevoel dat mijn kinderen erbij waren) terug naar onze kamer waar wij woonde en toen durfde ik niet achterom te kijken en toen werden we dood geschoten.

Als de logica uit je gevoel gezet is, als je de verstandelijke argumenten buiten het geheel weet te houden, wordt er buiten weer geschoten. Het verstandelijke komt toch weer om de hoek en wil van zich laten horen …. Het verstand weet alles weer teniet te doen. Je neemt je oudste zoon in je armen dat wil zeggen een ander plannetje of idee dat je al eens uitgewerkt hebt in je armen. Je wilt een ouder plan, waar naast de emotionaliteit ook een stuk denken in verwerkt is, weer opnemen. Dan ren je, wilt ergens anders heen.
Je komt dan op een andere plek, een dorp verderop. Je komt wel verder met je uitgedachte plan en weet dat hier andere regels gelden. Het is niet je woonplaats, je afkomst, de plek waar je je thuis voelt. Het is een andere situatie. Het rationele, het verstandelijke benaderen van de zaken blijft op je schieten. Men schiet jouw plannen aan diggelen, men blijft je aanvallen…. Je blijft dat oudere andere idee of plan vasthouden. Jij Miranda, blijft echter vasthouden aan jouw oorspronkelijk idee zoals je zou willen communiceren (arm) met je gevoelens (links) erbij.

Dan maakt men het je onmogelijk om met dat plan verder te gaan. Men schiet door je schouder en doodt alles. Dan ligt hij in het gras, je ziet dat de verwachtingen foutief waren. Je blijft voor de oorspronkelijke gedachten, het koude logische denken vluchten. Je wilt contact maken met je diepe ik dat eenvoudig, zeker, rustig en uitgebalanceerd is. De rijpe wijze vrouwelijke gevoelens verwijzen je, je bent nog niet zo ver. Je moet de richting volgen die ze aanwijzen. Je gaat naar een appartementencomplex. Er is een noodzaak om je wezen uit te breiden en om je aan te passen en alles in je zijn eens goed ‘door te lichten’.

Ik werd doodsbang wakker, was aan het hyperventileren, warm – koud gevoel en knallende koppijn, alsof het echt gebeurd was.

Ik ben een jonge moeder van 21 jaar, heb 1 zoontje van 4 maanden en een lieve vriend. Al hoewel ik af en toe meer verwacht van hem. Heb het gevoel dat alles op mij rust de verantwoordelijkheid van ons kind, ik probeer alles goed te doen. Ben een perfectionist. Doodsbang dat er iets gebeurd met mijn kind, dat ie dood gaat of ernstig ziek word. Elke keer als er dus iets is schiet ik in paniek. Krijg wel veel advies alleen weet ik niet wat te doen. Het was een zware bevalling en sindsdien ben ik mezelf niet meer, hyperventilatie aanvallen (nog nooit eerder gehad), paniekaanvallen, ziek gevoel en duizeligheid, gevoel van scheel zien (traag). Ik zit dus in de ziektewet i.v.m. bekkeninstabiliteit en heb er nog veel last van maar wordt gepusht om weer te gaan werken, emotioneel ben ik op, lichamelijk blijkbaar ook maar ik herken dit liever niet… ik voel me goed zeg ik dus terwijl ik er zo in blijf geloven… maar ik kan niet meer. Het liefst loop ik weg van alles.

Die nacht voor die droom had ik een hyperventilatieaanval en was doodop ben in slaap gekukeld en mijn tong zat vast tussen mijn tanden kreeg mijn mond niet open en was bang als ik dat deed dat ik mijn kaken zou breken en werd zo wakker met hetzelfde gevoel en mijn hart bonsde als een gek en kreeg weer een hyperventilatieaanval.

Vervolg droomduiding .. Dan ga je naar binnen, je komt tot inkeer. Je ziet dat in jezelf alles kapotgeschoten is. Er liggen heel veel zaken overhoop. Je bemerkt ook dat alles van glas is. Je bent heel erg kwetsbaar. Je kunt je nu niet meer verbergen achter zaken, men kan je volledig door-zien. Toch bemerk je dat er nog mensen zijn waar je contact mee hebt, die je begrijpen. Het zijn de mensen van het begin. Dan hoor je weer schoten. De agressie blijft je achtervolgen, het logische denken komt steeds weer boven en bedreigt je. Dan worden er een aantal oude dierbare contacten doodgeschoten. Je komt steeds meer alleen te staan. Dan ga je naar je vriend en mensen die je het meest nabij zijn. Maar ook hier ben je niet veilig en wordt dan doodgeschoten.

Je zegt dat je meer van je vriend verwacht dat blijkt uit het feit dat je uiteindelijk bij hem komt en dat hij je ook niet kan beschermen tegen die aanvallen uit de buitenwereld, tegen de harde logica van het dagelijkse leven.
Je wilt eigenlijk zo graag eigen ideeën en plannen uitwerken maar die krijgen blijkbaar weinig kans om te slagen. Waarschijnlijk wil je heel graag je gevoel hierin kwijt maar dat wordt door een deel van je omgeving niet toegestaan. Hun koude logische opvattingen maken je monddood.

Probeer eens wat vaker aan je omgeving duidelijk te maken dat het jouw opvattingen zijn. Dat men ook gevoelens en emoties een kans moet geven. Praat er eens met mensen over die ditzelfde willen. Probeer anderzijds misschien wat meer logica in jouw opvattingen toe te laten. Probeer het logische denken en het gevoel in evenwicht te brengen. Gebruik beide kanten in je opvattingen.

Herken je dit Miranda? Laat het me nog even weten.
Je heel veel kracht en evenwicht toewensend
In broederlijke liefde
Janne Geraets

Hallo Janne,
Ik wil je hartelijk bedanken voor je uitleg ik kan er veel mee. Op het moment gaat het heel wat beter met me. Het zijn wel de angsten die ik onder ogen moest komen maar niet riskeerde i.v.m jezelf te beschermen. Ik heb inderdaad veel last van angsten voor het moederschap en een hoop twijfels erbij, enz. Ik had de raarste gedachtes over mijn kind dat ie vreselijke ziektes onder zijn leden had en zo, en elke keer als er iets was dacht ik daar aan. Nu heb ik geleerd dat ik van dag tot dag moet leven en heb geaccepteerd dat die angsten bestaan en niet zomaar weggaan maar je hebt het zelf in de hand. Angsten blijven voor het moederschap maar elke keer weer anders. Nog nooit heb ik zo'n gevoel ervaren want het is allemaal zo nieuw voor me. En ja gevoel en verstand in balans brengen dat was de euvel.
Bedankt voor je uitleg en je tijd.