kinderdromen

Droomduiding

Moeder maakt baby dood

Al 5 dagen achter elkaar heb ik een behoorlijke nachtmerrie en elke keer droom ik hetzelfde stuk en word ik bezweet wakker, daarna heb ik de grootste moeite om weer in slaap te komen, wat tot gevolg heeft dat je me nu zo'n beetje op kan vegen ... Ik storm het huis van m’n moeder in (ze woont alleen op een flatje) en zie haar op de bank zitten met op haar schoot een baby (die al zit) met z’n rug tegen haar aan. Of het een jongetje of een meisje is, dat weet ik niet. Mijn moeder is met een potlood bezig die ze elke keer keihard in de baby z’n keel steekt ( onder de adamsappel) en ik zie dat het al een behoorlijk gat is geworden waar behoorlijk wat bloed uitsijpelt. Ook zie ik dat de baby al behoorlijk duf aan het worden is, maar mij wel constant aankijkt met smekende oogjes waar mijn hart ongeveer van omdraait. Dus ik gil keihard naar m’n moeder waarom ze dit in godsnaam aan ut doen is. Waarop ze heel kalm antwoord .... de dokter heeft gezegd dat het misschien een hazenlipje kan krijgen. Ik pak als een speer de telefoon en bel 112 en daarna is het afwachten geblazen tot er eindelijk eens hulp komt .... affijn, de hulp komt net te laat en dan word ik wakker ... maar zelfs overdag kan ik die smekende oogjes van de baby niet van me afzetten. Graag krijg ik een beetje inzicht in deze droom C.



Hoi C.
Dat is heel vervelend als dat zo vaak achter elkaar gebeurd. Anderzijds geeft het aan dat het iets is dat heel erg je aandacht vraagt en dat je er iets mee moet.

Het huis van je moeder staat symbool voor je eigen gevoelens, je eigen waarden en normen die je van thuis hebt meegekregen. Het feit dat je binnen stroomt duidt erop dat je met grote kracht te maken hebt gekregen met die gevoelens. Er zijn omstandigheden die er voor zorgen dat je met “geweld’’ naar die oude huiselijke gevoelens gedreven wordt. Dat heb je misschien nooit zo hoeven te doen maar nu word je er mee geconfronteerd.

Je ziet haar (de gevoelens en emoties) zitten dat wil zeggen ze neemt de tijd en rust. Dan zie je de baby die al zit. Dat wil zeggen dat je al iets nieuws ziet dat uit die moeder is gekomen. Je zou kunnen zeggen dat je nieuwe gevoelens en emoties hebt ontwikkeld die een vervolg zijn op datgene dat je van thuis uit hebt meegekregen. Dat wordt ook benadrukt omdat de rug, de steun van de baby, tegen de moeder aan ligt. Het jongetje of meisje duidt op verstandelijk denken en de emoties, die zijn evenwel niet belangrijk want je weet het geslacht niet.
Het bezig zijn met de potlood geeft aan dat ze graag zou willen communiceren, iets willen overbrengen aan anderen.
Ze steekt de baby in de keel dat wil zeggen ze wil er met geweld een eind aan maken. Het is ook pijnlijk voor de kleine want het bloed sijpelt eruit. Je eigen diepere gevoelens die je van thuis uit hebt meegekregen willen er een einde aan maken, maar als je het kind, je nieuwe idee, je nieuwe stukje identiteit, aankijkt en ziet wat er mee gebeurt, dan krijg je het te moeilijk. Daar kan je hart niet tegen. Je maakt contact met die oude gevoelens, je praat met je moeder en vraagt waarom ze dat doet met je nieuwe ik-je.
Dan antwoord ze met een ijzeren koelte: het kan een hazenlipje krijgen. Er kan zich bij deze nieuwe persoonlijkheid van jou, een gebrek ontwikkelen. Je kunt dus tot iets worden dat niet helemaal perfect is, dat niet af is. En alleen maar als het een en al liefde is, dan wordt het door je oude ouderlijke gevoelens geaccepteerd.

Dan vraag je nog om hulp een mensen die je zouden moeten kunnen helpen, maar het is te laat. Je nieuwe identiteit sterft. En het is steeds weer als je diep naar die nieuwe identiteit, dat nieuwe stukje ik kijkt (in de ogen) dan doet het je pijn dat dit gestorven is.

C. kun je duidelijk krijgen wat er de laatste tijd gebeurd is? Waar was je mee bezig, wat wilde je ontwikkelen, waar waren nieuwe plannen om iets te gaan doen. Wat heb je in jezelf afgekapt omdat je jezelf niet helemaal waardig achtte???

Hopend spoedig iets te vernemen.
Je veel inzicht en nieuwe krachten toewensend.
In broederlijke liefde
Janne


Goeie morgen Janne

Allereerst mijn hartelijke dank voor je uitgebreide analyse van mijn droom.
Ik heb het gisteren en vannacht eerst eens allemaal tot mij door laten dringen en ben er toen in mijn hoofd mee aan de slag gegaan .
Ik heb nu wel een vermoeden wat de droom mij verteld heeft ....

Ik ben een vrouw van 42 jaar en ik heb een verschrikkelijke jeugd achter de rug. Ik was door mijn moeder totaal niet gewenst en ze liet dat ook mijn hele jeugd duidelijk merken . Ik was niks, kon niks, had niet geboren mogen worden en menig keer zei ze dat ze niet van me hield. Als je dit je hele leven aanhoort, ga je dit uiteraard nog geloven ook, wat tot gevolg had dat ik totaal geen zelfvertrouwen bezat en m’n hele jeugd alleen maar bezig was om het m’n moeder ( en iedereen) naar haar zin te maken, waar ik natuurlijk niet in slaagde. Op zestienjarige leeftijd vluchtte ik letterlijk in de armen van een achttien jaar oudere man,waar ik drie jaar mee heb samengewoond. Hij was een alcoholist en sloeg mij regelmatig en ik pikte dat allemaal, totdat het me allemaal teveel werd en m’n vader mij (na een mislukte zelfmoordpoging) weer in het ouderlijk huis opnam. Maar de situatie werd weer als vanouds met mijn moeder en ook dit keer vluchtte ik letterlijk in de armen van een andere (17 jaar oudere) man. In mijn hart hield ik niet van deze man, maar hij was in het begin lief voor me en ik werd zwanger, dus we trouwden. Na tien jaar huwelijk vol ellende (was ook een alcoholist en sloeg mij ook) had ik eindelijk al mijn moed verzameld en vroeg een scheiding aan.
En toen leerde ik mijn huidige man kennen (6 jaar ouder) ... (dat is nu twaalf en een half jaar geleden en we hebben samen inmiddels een zoon van haast zes jaar en zijn inmiddels tien jaar getrouwd)
Voor het eerst van mijn leven was er een man die naar mij luisterde en mij mezelf liet wezen en voor het eerst van mijn leven ontdekte ik ook dat ik op seksueel gebied aan mijzelf mocht denken .... kortom, stukje bij beetje bouwde ik in de jaren mijn zelfvertrouwen op en leerde om voor het eerst van mij leven "nee" te zeggen tegen mensen.
Zo'n vier jaar geleden had ik ook eindelijk de moed en kracht gevonden om totaal alle banden met mijn moeder te verbreken.
Maar nu ik dus op een punt ben gekomen waarbij ik eindelijk mezelf heb gevormd, ontwikkeld tot de persoon die ik nu ben en nu ik eindelijk tegen mezelf durf te zeggen .... C. je bent mooi van binnen en van buiten en je mag er wezen en iedereen accepteert me maar lekker zoals ik ben .... nu dreigt het mis te lopen...

Mijn man is namelijk totaal geen prater, maar wat nog erger is... allerdaagse "probleempjes" worden ook nooit uitgepraat maar afgezoend. Hierdoor voel ik mij vaak eenzaam, alleen en niet begrepen.(en dat roept natuurlijk gevoelens bij vroeger in mij op) Als het mij allemaal teveel word probeer ik het allemaal eruit te gooien en hij beloofd dan beterschap,maar eerlijk gezegd kan hij dit niet, waardoor we steeds weer ronddwarrelen in die bekende cirkel.
Ik hou ontzettend veel van mijn man en scheiden wil ik helemaal niet (al dreig ik daar in mijn hulpeloosheid wel eens mee). Ik weet ook dat mijn man ontzettend veel van mij houd , maar zo kan ik dus niet verder en daar worstel ik ontzettend mee in mijn hoofd ...ik zie namelijk geen oplossing .

met dankbare groetjes
C.

naar droomduidingen naar Senzar.nl naar Kinderpagina.info Slapen en alle slaapproblemen