- Ik zit op de bijrijderplaats van een soort open jeep. HM (een vroegere vriend van mijn vader) bestuurt de auto. We rijden een brede tunnel in. Dan komen er opeens allemaal mensen, in paniek, ons tegemoet en voorbij rennen, de tunnel uit. Daarachter rijdt een jeep, met heel veel mannen in en om de wagen. Ze dragen gewaden met windsels, ook hun hoofden en gezichten zijn grotendeels bedekt (terroristen?). Ze rijden ons klem. De mannen omringen ons en richten hun wapens (bazooka's? in elk geval grote geweren) op ons. Dan denk ik: "nee...ze gaan ons heus niet neerschieten". Maar dat doen ze wél: ik voel éven een heftige gloeiende pijn en besef dan dat ik dood ben...
- Ik herinner me dat we onderweg waren naar een feest en besluit er alsnog heen te gaan. Daar aangekomen probeer ik contact te maken met de aanwezige gasten, maar dat lukt niet. Dan bedenk ik, dat ik nog maar nét dood ben en ze waarschijnlijk nog geen bericht hiervan hebben ontvangen. Ik blijf echter proberen contact te maken. Uiteindelijk reageert mijn zus. Enigszins geïrriteerd en zonder dat ze me aankijkt, zegt ze: "jaa, jaa, ik weet het...je wilt geen gouden beslag aan je kist, maar zilveren..." "Inderdaad", zeg ik dan.
Ik loop een beetje verveeld tussen de aanwezigen en merk dan op, dat ik eigenlijk maar een armoedig jurkje aan heb, en aan mijn blote voeten draag ik een paar armoedige platte slippertjes.- Ik zie een pakje sigaretten liggen en steek een sigaret op. Maar het roken lukt niet...?! Dan besef ik dat ik nu natuurlijk geen lichaam meer heb en dus geen longen meer heb...vandaar! Ik beweeg me verder tussen de gasten. Ik zie een bar met een kraan. Ik heb eigenlijk wel zin in een glas water, maar bedenk tegelijkertijd dat water drinken waarschijnlijk ook niet zal lukken...
Dan zit ik aan een tafeltje bij het raam. Om mij heen is het druk en gezellig, maar niemand merkt mij op. Ik kijk naar buiten over de rivier (ik ben aan boord van een party-/passagiersschip) en ik zit te mijmeren en te denken: "Shit...ik had nog zóveel willen doen...nu moet ik weer helemaal opnieuw geboren worden...weer als baby'tje beginnen…de kleutertijd...scholier...ál die tijd weer afhankelijk van ouders… balen...het duurt járen voor ik weer zelfstandig ben, ik weer zover ben als ik nu ben en verder kan gaan...balen, balen, balen...maar ik zoek lekker wel héle lieve ouders uit..."- Aanvullende informatie:
- Mijn gevoel tijdens de droom: Terwijl ik, in mijn droom, aan het raam zit, naar buiten kijk en alles aan het overdenken ben, báál ik écht enórm!!! Ik báál dat ik niet gewoon dóór kan gaan...dat ik weer van vóór af aan moet beginnen. Dat gevoel van "balen" is echt héél erg aanwezig...(zó zonde van de tijd...)
- Mijn gevoel ná het wakker worden: Toen ik wakker werd uit mijn droom, was ik zó ontzettend blij dat nog leefde!!! Zó blij, dat ik niet helemaal opnieuw hoefde te beginnen, maar gewoon dóór kon gaan...
- Mijn eerste associatie: De droom heeft te maken met mijn relatie, die enkele maanden hiervoor is verbroken (ik zit nu in een soort van rouwproces betreft deze relatie).
- Geachte Janne,
- Ik begrijp, dat u druk bent met vele zaken. En dat u niet de gelegenheid en tijd hebt om álle droomduiding-verzoeken te beantwoorden. Ik wil echter graag mijn droom begrijpen, omdat deze zo opmerkelijk is. Bovendien wéét ik, dat het een belangrijke droom is...
- Ik ga u niet meer vragen, mijn droom te duiden. Ik heb besloten, dit zelf te doen...ik ben me echter bewust van eventuele zogenaamde 'blinde vlekken'...
- Mijn vraag aan u: mag ik u mijn eigen droom-interpetatie mailen, terwijl u het beoordeeld op eventuele foute veronderstellingen?
- Ik heb de droom, voor mezelf, opgedeeld in 4 aparte delen. Ik heb ondertussen deel 1 en deel 2, zinnetje-voor-zinnetje, geanalyseerd. Hier komen méér vragen uit voort, dan ik óóit voor mogelijk had gehouden...
- Mijn voorstel aan u is, dat ik u de interpretatie van mijn droombeleving aan u opstuur...en dat u mij wijst, op de eventuele hiaten in mijn werk. Dát is wat ik van u vraag...
- Ik kan u verzekeren, dat ik mijn best doe, deze droom, zo objectief mogelijk te benaderen...
- De interpretatie wordt gekenmerkt door een vééltal aan vraagtekens??? Ik verwacht echter geen directe invulling op mijn vragen...Ik wil gewoon graag weten, of dat ik , met de interpretatie van mijn eigen droom, op de goede weg zit...
- Vriendelijke Groet en Respect
- Marion
- Hallo Janne,
- Ik nodig u uit, om vooral kritisch te zijn...Het wordt tijd, dat ik mijn eventuele "jeugd-trauma's" verwerk en mijn leven ga leven...
- Deel 1
- Ik zit op de bijrijderplaats van een soort open jeep. HM (een vroegere vriend van mijn vader) bestuurt de auto. We rijden een brede tunnel in. Dan komen er opeens allemaal mensen, in paniek, ons tegemoet en voorbij rennen, de tunnel uit. Daarachter rijdt een jeep, met heel veel mannen in en om de wagen. Ze dragen gewaden met windsels, ook hun hoofden en gezichten zijn grotendeels bedekt (terroristen?). Ze rijden ons klem. De mannen omringen ons en richten hun wapens (bazooka's? in elk geval grote geweren) op ons. Dan denk ik: "nee...ze gaan ons heus niet neerschieten". Maar dat doen ze wél: ik voel éven een heftige gloeiende pijn en besef dan dat ik dood ben...
- Ik zit op de bijrijderplaats van een soort open jeep.
- Het is een open jeep, dus zonder dak of deuren. Bij zo’n jeep denk ik toch in eerste instantie aan een legerjeep. Leger = strijd
- Ik zit op de bijrijderplaats, dus heb de situatie zelf niet in de hand. prima
- Auto=je manier van in het leven staan en het contact maken met anderen.
- HM (een vroegere vriend van mijn vader) bestuurt de auto.
- Waarom HM??? Hij behoort tot de generatie van mijn ouders en ik zie hem zelden… Wat vind ik van HM???
- HM is een hele áárdige man…én…een hele knáppe man…
- Zelfs als kind al, vond ik ‘Ome’ Herman een heel leuke man, iemand bij wie ik me veilig/op m’n gemak voelde: rustig, geduldig, bijzonder aardig, betrouwbaar. En waarschijnlijk pas, toen ik wat ouder werd, ben ik ook nog eens gaan beseffen hoe knap hij is…
- Mijn beeld van “de ideale man”…??? En dat “ideaalbeeld” zit aan het stuur…stuurt mij…??? Ja…. Zoals hij het leven bestuurt dat zie je wel zitten. Hij staat ook voor het mannelijke in je .. je rationaliteit
- We rijden een brede tunnel in.
- Een tunnel: Ondergronds gaan? Mijn onderbewustzijn? Ja
- Breed: niet smal…niet eng…het is veilig…??? Ja + Doorgang naar iets anders.
- Dan komen er opeens allemaal mensen, in paniek, ons tegemoet en voorbij rennen, de tunnel uit.
- Mensen: aspecten van mijzelf?...in paniek: Waar zijn ze bang voor? Waarvoor zijn ze op de vlucht???
- Heb ik een diepgewortelde angst, die nu naar boven komt…??? …die nu aan het licht komt…??? Anderen vluchten voor zaken die jullie nog niet kennen. Onbekende zaken komen boven
- Daarachter rijdt een jeep, met heel veel mannen in en om de wagen. Ze dragen gewaden met windsels, ook hun hoofden en gezichten zijn grotendeels bedekt (terroristen?).
- Mannen: Het rationele denken? Veel logische argumenten. In een jeep: Strijd? Andere zienswijze, andere manier van leven.
- Terroristen: Radicale overtuigingen? Valse overtuigingen? nee
- Andere onbekende overtuigingen
- Heb ik onbewust een diepe en/of valse nee rationele overtuiging? Welke diepgewortelde (valse) overtuiging maakt mij zo bang...???Ja
- Bedekte gezichten zijn onbekende, niet duidelijke visies
- Ze rijden ons klem.
- We kunnen geen kant meer op…we hebben geen keus…ik heb geen keus…Ja
- Ik moet me bewust worden van mijn angsten…??? confrontatie
- De mannen omringen ons en richten hun wapens (bazooka's? in elk geval grote geweren) op ons.
- Een confrontatie…met m’n eigen angsten en overtuigingen…???
- Zware wapens: Veel potentiele aanvalskracht, dreiging Ze zijn goed bewapend? Hebben overtuigende argumenten? Gewelddadige argumenten? Boosheid? Willen geen andere zaken binnenlaten.
- Dan denk ik: "nee...ze gaan ons heus niet neerschieten".
- Bewust kan ik het niet geloven…probeer ik nog te geloven in “het goede” van de terroristen…Heb ik nog hoop? Ongeloof??? ja
- Maar dat doen ze wél:
- Maar mijn onbewuste (negatieve) overtuigingen “vermoorden” mijn bewuste (positieve) gedachten (én mijn ideaalbeeld?) gewoon…zonder enige aarzeling...overtuigd als ze zijn, van hun gelijk…(ze zijn ten slotte ook met véél meer…) ja
- ik voel éven een heftige gloeiende pijn en besef dan dat ik dood ben...
- Auw…m’n angstige en boze (nee!!! Dit hoeft niet negatief te zijn. Het zijn andere nog niet eerder ervaren krachten in jezelf. overtuigingen hebben het gewonnen van m’n lieve en leuke ontspannen en niet diepgaande gedachten gedachten…
- Deel 2
- Ik herinner me dat we onderweg waren naar een feest en besluit om er alsnog heen te gaan. Daar aangekomen probeer ik contact te maken met de aanwezige gasten, maar dat lukt niet. Dan bedenk ik, dat ik nog maar nét dood ben en ze waarschijnlijk nog geen bericht hiervan hebben ontvangen. Ik blijf echter proberen contact te maken. Uiteindelijk reageert mijn zus. Enigszins geïrriteerd en zonder dat ze me aankijkt, zegt ze: "jaa, jaa, ik weet het...je wilt geen gouden beslag aan je kist, maar zilveren..." "Inderdaad", zeg ik dan.
- Ik herinner me dat we onderweg waren naar een feest en besluit om er alsnog heen te gaan.
- Een feest: gezelligheid…leuk…vrolijkheid…??? Het delen met anderen Ik herinner me de leuke momenten? Het zag er zo veelbelovend uit? Ik was zó gelukkig? En ik wil vasthouden aan dat geluk? Heb geen zin om ongelukkig/verdrietig te zijn???
- Je bent er naar onderweg dat wil zeggen de intentie is er
- Daar aangekomen probeer ik contact te maken met de aanwezige gasten, maar dat lukt niet.
- De aanwezige gasten: aspecten van mijzelf? Is mogelijk, kan ook je omgeving zijn, je vermogen tot communicatie, tot uitwisseling van ideeën en gedachten en denkwijze. Mijn liefhebberijen, interesses, talenten…??? Ben ik op zoek naar iets wat mij kan boeien?…Zodat ik een doel heb?...wat me af kan leiden…??? Ja, heel goed Maar dat lukt niet!!! Je mist op dat moment (ten tijde van de droom) het vermogen dit contact te lebben. Je kunt je afvragen of dat komt omdat je niet de goede handvatten, het juiste gereedschap hebt of datgene wat je wilt brengen niet boeiend is voor de anderen. Dat kan zijn dat het milieu waarin je dan verkeert, niet het milieu is dat je eigenlijk zoekt.
- Dan bedenk ik, dat ik nog maar nét dood ben en ze waarschijnlijk nog geen bericht hiervan hebben ontvangen.
- Bewust gun ik mezelf nog wat tijd…ik vind “straks” (als men het bericht heeft ontvangen?) vast iets, wat mijn belangstelling kan vasthouden…? Je dood is ook je verandering, de transformatie. Die heeft plaatsgevonden. Je bent je hier blijkbaar van bewust. Je hebt je bewust aangepast. Maar dat is voor je omgeving nog niet duidelijk! Het heeft dus te maken met een verandering die je bewust hebt gemaakt en die door je omgeving van je verwacht werd maar waaraan je voorheen niet wilde of kon voldoen. Daar is dus iets mee gebeurd.
- Ik blijf echter proberen contact te maken.
- Ik blijf zoeken, naar iets wat mij boeit…wat de leegte in mij opvult??? Mogelijk
- Ongedurig??? Ook maar ook het verlangen nu eens aanhoord te worden. Nu moet men ook eens naar jou luisteren.
- Uiteindelijk reageert mijn zus.
- Waarom mijn zus??? Ze staat vast voor een vrouwelijk aspect in mij, dat dicht bij me staat… Ja, maar het kan ook symbool zijn voor je eigen IK.
- Wat vind ik van mijn zus??? Sinds de ziekte van haar man, 3 jaar geleden, heb ik vooral héél veel bewondering voor haar! Zij heeft toen bewezen, hoe sterk ze is…sterk en daadkrachtig…en tegelijkertijd, gaf ze toe, dat er zaken waren, waar ze moeite mee heeft…En waarschijnlijk, door juist díe zaken uit handen te geven, was ze in staat geweldig sterk te zijn…Alle Respect! Dat is ook het respect dat je hebt jegens je eigen gevoelens. Als je je maar inzet, dan kom je er wel
- Enigzins geïrriteerd en zonder dat ze me aankijkt,
- Waarom kijkt ze me niet aan? Is er iets wat ze niet wil zien> Wil ik iets niet zien van mezelf? Ben ik misschien nét zo sterk??? Het kan zijn dat ze de manier waarop jij het doet wat te drammerig vindt. Ze weet het wel wat jij wilt en hoe je bent. Voor haar hoef je dat niet zo te benadrukken. Jij doet dat naar je omgeving (en dus ook naar haar) maar zij heeft aan dat steeds maar weer proberen van jou geen zin
- Irritatie: ergernis…Erger ik me aan het feit, dat ik niet sterker ben??? Kracht tonen…??? Je eigen gevoel hoef je niet te overtuigen. Iets in jou heeft zich aangepast en wilt aandacht. Je gevoel voelt dat heel goed aan en weet dat te plaatsen. Maar door steeds maar weer te vragen aan die buitenwereld, gaat dit het gevoel op de zenuwen werken. Het niet aankijken kan zijn dat het gevoel die confrontatie met jou, met je persoon niet wil aangaan.
- zegt ze: "jaa, jaa, ik weet het...je wilt geen gouden beslag aan je kist, maar zilveren..."
- Goud en zilver: Goud heeft materieel gezien een grotere waarde dan zilver. Ik, persoonlijk, vind de “kleur” van zilver mooier, dan die van goud! Frisser…schoner…
- Een spreekwoord: Spreken is zilver, maar zwijgen is goud…ik heb behoefte aan praten??? Het beslag is wel de buitenkant, hoe iets gezien wordt door de mensen.
- Beslag: Beslag leggen op? Ik ben al snel bang, dat ik teveel beslag leg op iemands tijd???
- Kist: Laat je niet kisten? Ik moet meer opkomen, voor mijn eigen behoeften…??? De kist is de uiteindelijke verpakking van iets. Zelfs de verpakking van mensen als ze dood zijn. Het is het resultaat van alles aan het einde van je leven. Dat moet zilver zijn, en hoeft niet zoals de meeste mensen willen, van goud te zijn. Je neemt genoegen met iets minder. Maar zilver kan ook staan voor de maan, de emotie, het vrouwelijke en/of moederlijke, de weerspiegeling van zaken. Spiritueel kan het betekenen dat je meer aandacht wilt hebben voor de bovenzinnelijke esoterische zaken en dromen.
- “jaa, jaa, ze weet het”: Ik wéét het eigenlijk al…? Het wordt tijd, dat ik er ook iets mee doe…???
- "Inderdaad", zeg ik dan.
- Inderdaad…ik wéét het eigenlijk al…??? Ja, diep in je ben je jezelf hiervan bewust.
- Deel 3
- Ik loop een beetje verveeld tussen de aanwezigen en merk dan op, dat ik eigenlijk maar een armoedig jurkje aan heb, en aan mijn blote voeten draag ik een paar armoedige platte slippertjes.
- Ik zie een pakje sigaretten liggen en steek een sigaret op. Maar het roken lukt niet...?! Dan besef ik dat ik nu natuurlijk geen lichaam meer heb en dus geen longen meer heb...vandaar! Ik beweeg me verder tussen de gasten. Ik zie een bar met een kraan.
- Ik heb eigenlijk wel zin in een glas water, maar bedenk tegelijkertijd dat water drinken waarschijnlijk ook niet zal lukken...
Ik loop een beetje verveeld tussen de aanwezigen ja. Dat kan zijn omdat de anderen jou niet bekoren of omdat jij de anderen niet kunt bekoren. Waarschijnlijk het laatste gezien het voorgaande van je droom.- Ik voel me een beetje verloren…niets kan me boeien…?
- en merk dan op, dat ik eigenlijk maar een armoedig jurkje aan heb, en aan mijn blote voeten draag ik een paar armoedige platte slippertjes. Dan ga je naar jezelf kijken, er vindt zelfonderzoek plaats
- Armoedig: Triest, verdrietig, weinig geld? In ieder geval niet passend bij de situatie waarin je verkeerd.
- Jurkje/kleding: hoe ik mezelf presenteer aan de buitenwereld? Wat ik laat zien? Het is ook het symbool van vrouwelijkheid, van partner van …..
- Deze vrouwelijkheid, je vrouw-zijn komt er bekaaid van af ….. volgens je eigen visie
- Voeten: basis? Ja, datgene dat je hele zijn draagt en vervoert. Bloot: zichzelf bloot geven…kwetsbaar zijn? ja
- Platte slippertjes: loopt niet lekker!!! Ga je van “sloffen”… Niet passend in deze situatie. Voor het bad of zwembad of even snel iets doen is dit prima. Se kwaliteit is ook minder want je ziet slippertjes.
- Ik voel me verdrietig…en het lukt me niet goed, om dat voor de buitenwereld verborgen te houden? Dat wilde je eerst ook niet, je had er geen oog voor, geen interesse. Ik mis zekerheid, een stevig (emotioneel) fundament…??? Je wordt er nu door jezelf mee geconfronteerd.
- Ik zie een pakje sigaretten liggen en steek een sigaret op.
- Sigaretten: verslaving? Genotsmiddel? “even tot mezelf komen”…? Je wilt afgeleid worden van dat wat je hebt geconstateerd.
- Ik wil weer “mezelf” zijn? Zoals ik was (vóór ik doodgeschoten werd) hoeft niet te zijn maar wel van voor de constatering van je vrouwelijkheid.
- …weer kunnen genieten??? Behoefte aan lachen…vrolijk zijn???
- Maar het roken lukt niet...?! Je zou je zelf in rook verhullen, het willen vluchten en iets anders willen doen Maar dat lukt me niet…
- Dan besef ik dat ik nu natuurlijk geen lichaam meer heb en dus geen longen meer heb...vandaar!
- Longen/lichaam: vlees…tastbaar…werkelijkheid…houvast…aards…behuizing van de ziel… Ja, je hebt je body verloren en dat is een harde constatering maar anderzijds biedt je dit perspectief. Nu kun je namelijk actie gaan ondernemen.
- Er is niets, geen werkelijke grond/reden (geen tastbaar iets, geen houvast) om te lachen…? Depressief??? En longen moeten je lucht geven, omdat je moet ademhalen, leven.
- Ik beweeg me verder tussen de gasten.
- Ik ga gewoon door met leven…: werken, huishouden, eten, slapen…zoals het hoort…? Je wilt wel communiceren maar je kunt nu alleen maar kijken en constateren wat de anderen doen.
- Ik zie een bar met een kraan.
- Bar/tap: ontspanning…uitgaan? Ja en het je laten gaan!
- Tap/kraan (glimmend chroom): stromend (helder) water…stromende (liefdevolle) emoties??? De mogelijkheid tot het je laten gaan. Met de tap kun je spelen …. Je draait hem open en dicht. Dus het geeft je de mogelijkheid je te laten gaan of zaken te beheersen.
- Ik heb eigenlijk wel zin in een glas water,
- Water: zuiver…reiniging? Ja, het mag eenvoudig en gezond zijn, niet weglopend en de zaken wegdrinken
- Ik heb behoefte aan een emotionele schoonmaak…??? Ja
- maar bedenk tegelijkertijd dat water drinken waarschijnlijk ook niet zal lukken...
- Water drinken: zuivere gevoelens toelaten…???
- Bewust lukt het me niet, m’n verdrietige/boze emoties los te laten, en weer die fijne, lieve gevoelens te koesteren…? [ik heb ten slotte geen tastbaar houvast (geen lichaam meer)…geen bewijs…] Wantrouwen??? Geen vertrouwen meer…??? Ja, in ieder geval grote twijfel.
- Hallo Janne,
- Naar aanleiding van uw commentaren wordt het me steeds duidelijker. Daarom deze revisie, omdat ik de manier van duiden beter ga begrijpen. Ik denk zelfs te weten "waar ik nu bén" in de droom...?
- Ik ga de analyses straks weer samenvoegen, tot een samenhangend geheel, zodat er een verband ontstaat. Wanneer ik dit voor mezelf heb uitgewerkt, stuur ik u mijn verhaal, dat met de droom samenhangt. Dat heeft u wel verdient!
- Deel 4 (slot) revisie
- Dan zit ik aan een tafeltje bij het raam. Om mij heen is het druk en gezellig, maar niemand merkt mij op. Ik kijk naar buiten over de rivier (ik ben aan boord van een party-/passagiersschip) en ik zit te mijmeren en te denken: "Shit...ik had nog zóveel willen doen...nu moet ik weer helemaal opnieuw geboren worden...weer als baby'tje beginnen…de kleutertijd...scholier...ál die tijd weer afhankelijk van ouders… balen...het duurt járen voor ik weer zelfstandig ben, ik weer zover ben als ik nu ben en verder kan gaan...balen, balen, balen...maar ik zoek lekker wel héle lieve ouders uit..."
- Dan zit ik aan een tafeltje bij het raam.
- Zitten: Rust? Tafel: kan je iets opzetten, aan eten, aan schrijven, op leunen…? Hulpmiddel? Ondersteuning? Raam: doorheen kijken…licht doorlaten…? Begrijpen??? De tijd nemen, om de situatie te begrijpen??? Tafel is de plek waar je met anderen contact wilt maken, waar je het sociale wilt opstarten. Dit staat bij het raam dat is symbool voor je inzichten die anderen zien of die je wilt laten zien aan anderen. Je wilt naar buiten toe tonen dat je nieuwe contacten wilt. Dit is een verdere uitwerking van het begin van de droom. Je oude ik-je is dood.
- Ik ga er eens even rustig voor zitten, om de situatie en alles wat is gebeurd te begrijpen…? (Nu? M’n droom analyseren…ik vraag om hulp…uw ondersteuning)???
- Om mij heen is het druk en gezellig, maar niemand merkt mij op.
- Ik doe geen poging meer om “contact” te maken… je toont je wel ik accepteer, dat het me toch niet lukt…? Onverschilligheid???
- Er gebeurt genoeg om mij heen, maar daar hou ik me nu even niet mee bezig?
- Ik concentreer me hier volledig op??? Je beweegt je in een omgeving die wel heel plezierig en aangenaam is. Jouw inbreng hier is echter nihil. Er heeft wel een verandering plaats gehad want je bent dood. Je hebt het oude achter je gelaten . En de tunnel die je in wilde werd geblokkeerd.
- Ik kijk naar buiten over de rivier
- Rivier: stroom…de stroom van het leven? Water…emoties ja, de veranderingen die in het leven plaatsvinden.
- Op het moment dat ik naar buiten kijk, besef ik pas dat ik me aan boord van een schip bevind.
- Het schip staat ook symbool voor jezelf. In welke situatie bevind jij je. Hier hebben we te maken met een emotionele situatie die maar langzaam naar het doel toe gaat. Het zal dus nog even duren alvorens de verandering heeft plaatsgevonden.
- Hier denk ik overigens niet over na, want dat is normaal…het is gewoon een constatering…
- Naar buiten kijken: blikveld verruimen…ik krijg weer meer interesse…minder met mezelf bezig??? filosoferen over de zaken
- (ik ben aan boord van een party-/passagiersschip) het constateren dat je weer deels thuis bent, bij je oude (vergeten emoties)
- Ik ben een schippersdochter…(ondertussen al aardig “verwalst”). Mijn zwager heeft sinds kort zelf ook een partyschip! Dus varen, rivier, passagierschepen, partyschepen…voor mij is dat allemaal “bekend terrein”…Wij hebben regelmatig een feest op een party-/passagiersschip
- Schip: varen…reizen…roots…familie…levensreis? Persoonlijkheid???ja
- Ik ben op bekend terrein…? Ik ben thuis (bij m’n familie)…? Meevaren met de stroom…???
- Vroeger: vrachtvaart…Tegenwoordig: pleziervaart…
- Ik ben op bekend terrein…voel me thuis…ik ‘vaar’ de juiste koers…??? Vooruitgang???
- en ik zit te mijmeren en te denken:
- Bewust worden…??? Ben alles aan het plaatsen… ja en bekijkt de mogelijkheden
- "Shit...ik had nog zóveel willen doen...
- Zó spijtig/jammer dat ik niet verder kan…dat de relatie is verbroken…? Dat onze relatie kapot is…? Dat mijn liefdevolle gedachten “vermoord” zijn…? Dat mijn “ideaalbeeld” dood is…? Spijt…Teleurstelling???
- Spijt…maar nu is het te laat??? De wijze zoals je het voorheen deed sluit eigenlijk niet meer aan bij je vorige levenshouding (jurkje en slippers)
- nu moet ik weer helemaal opnieuw geboren worden...
- Helemaal opnieuw beginnen…??? Bewust aan leuke en fijne dingen denken…??? Vroegere wijze van leven
- Er is niets meer…alles is kapot…alles moet opnieuw opgebouwd worden…??? Geeft aan dat je eigenlijk niet meer terug kunt.
- weer als baby'tje beginnen…de kleutertijd...scholier...
- Baby’tje: klein…lief…onschuldig…afhankelijk…
- Kleuter: grappig…uitproberen…eerlijk…ontvankelijk…
- Scholier: leren…
- Blanco beginnen…zonder vooroordelen…me ontvankelijk opstellen…opnieuw leren vertrouwen…???
- Alles wat gebeurd is vergeten en vergeven??? En heel voorzichtig opnieuw een relatie opbouwen..??? Ja, je moet de nieuwe manier weer helemaal opbouwen, met de erbij horende nieuwe levensperiodes.
- ál die tijd weer afhankelijk van ouders
- Naar m’n gevoel luisteren én m’n verstand gebruiken???
- M’n ervaring zal m’n gevoelens en gedachten vast beïnvloeden…Afhankelijk van m’n gevoelens en gedachten…???
- Ik zal m’n gedachten en gevoelens in toom moeten zien te houden…???
- het duurt járen voor ik weer zelfstandig ben, ik weer zover ben als ik nu ben en verder kan gaan...
- Het kost me veel tijd, voor ik dit verwerkt heb…voor ik weer “de oude” ben…voor ik weer gelukkig ben met mezelf, alléén…ik me weer een beetje autonoom voel…ik weer open sta voor een relatie…voor hém…???
- Het zal wel even duren, voor ik weer zelfvertrouwen heb...voor ik de transformatie heb doorgevoerd…??? De oude arme manier op je slippertjes was voor jou heel aangenaam. Nu sta je aan een nieuw begin en moet die nieuwe manier je helemaal eigen gaan maken.
- balen, balen, balen...
- Zo zonde van de tijd…tijdverspilling…het was niet nodig geweest…??? De twijfel of je maar niet terug moet naar die oude tijd.
- maar ik zoek lekker wel héle lieve ouders uit..."
- Lief zijn voor mezelf en goed voor mezelf zorgen…!!!
- Dit denk ik een beetje opstandig…zo van: oké…ik moet opnieuw geboren worden? Prima…het is blijkbaar niet anders, maar dan ga ik het mezelf ook niet moeilijker maken dan strikt noodzakelijk is…dus ik zorg er wél voor, dat ik heel lieve ouders krijg!!! Lieve ouders zijn ook een nieuwe emotie, nieuwe emotionele geborgenheid, nieuwe leiding.
- Hallo Janne,
- ........ Voor mij is het echter fijn, om even "mijn verhaal te doen". Het helpt mij, de zaken te relativeren en alles voor mezelf in een helder daglicht te plaatsen...(een soort lezend dagboek?)
- Ik heb nog geen reactie gekregen op mijn "deel 4" van de droom. Maar ik denk, dat deze er in globaal opzicht, op neer komt, dat ik er gewoon enórm tegen op zie, om weer opnieuw te moeten beginnen...om weer aan een andere man te moeten gaan wennen...om te veranderen... Indien je hier nog iets aan toe te voegen hebt...? Graag!!!
- Hartelijk dank voor de genomen moeite, je tijd, en je reacties op mijn droom!!!
- Vriendelijke groet ........
- Marion
- Hoi Marion
- Dit is een mogelijke verklaring.
- Je moet even een link leggen naar de dag dat je jouw droom droomde. Wat is er die dag of dagen voorafgaand aan de droom gebeurd. Met wie heb je contact gehad en met welke mensen heb je waarover gepraat. De uitleg die je geeft is heel goed mogelijk maar er moeten dan juist voorafgaand aan de droom zaken gebeurd zijn die dit hebben geactiveerd.
- Kun je daar nog iets over naar boven krijgen? Dat kan ook een film zijn op de televisie die je deed denken aan hetgeen er gebeurd is.
- De verandering in gedrag, het gehoord willen worden, het zijn allemaal zaken die op dat moment geactiveerd werden.
- In broederlijke liefde
- Janne
- Hallo Janne,
- Ik wil nog even terugkomen op mijn verklaring (31 augustus 2005) en jouw reactie (01 september 2005) daarop. Ik las namelijk de twijfel in jouw mail...
- We zijn nu enkele weken verder...en je hebt gelijk. Het gaat in deze droom niet zozeer om de relatie op zich. Het gaat in deze droom om een opgelopen wond in mijn jeugd, die invloed heeft gehad op de lóóp van de relatie...Deze relatie heeft de wond zichtbaar gemaakt...
- Ik weet écht niet meer, wat voorafgaand aan de droom is gebeurd, maar ik weet wél, dat ik me wel "duizend" maal heb afgevraagd: "In Godsnaam, waarom moest dit zo lopen???" Ik denk dat deze droom me het antwoord gaf...deze droom maakte me bewust van de oorzaak. En de tweede droom laat me, denk ik, de "weg" zien, hoe ik deze verwonding kan "genezen".
- Natuurlijk begrijp ik deze nog niet helemaal, maar na verloop van tijd, zal ook deze tweede droom me vast duidelijk worden...Het heeft namelijk geen enkele zin, om me "dromen te geven, als ik ze toch niet begrijp"...
- Nu is het ook zo, dat ik sommige zaken, zoals jij ze beschreef, niet direct begreep. Jij denkt erg spiritueel, veel meer gericht op de algemene (spirituele) ontwikkeling van de mens...Ik denk, over het algemeen, toch veel meer situatiegericht...
- Ik hoop, dat ik je nog eens mag raadplegen in de toekomst, wanneer ik daar de behoefte aan heb...
- Hartelijk Dank voor je tijd en aandacht!!!
- Vriendelijke Groet
- Marion V.