Hallo Janne,
Ik heb vannacht zo'n heftige droom gedroomd! De hele dag flitsen me de beelden nog op mijn netvlies. Voor een deel kan ik een en ander wel plaatsen. Maar één onderdeel is me een raadsel. Laat ik kort mijn droom aangeven:

"Ik leid een zwervend bestaan, samen met een/mijn (?) baby. Ik zwerf van camping naar portiek en op enig moment word ik overvallen door een heel heftige regenbui. Vanachter een raam wijst een man mij naar een deur die me in een soort van schouwburg brengt. Veel mensen, niemand besteedt enige aandacht aan mij. Een andere man wijst me op een rookvrije ruimte, waar ik graag met mijn baby wil gaan liggen. Ook weer veel mensen, niemand die aandacht aan mij geeft. Ik vind een bed, tussen allemaal ander bedden en stoelen waar mensen op zitten/liggen. Als ik mijn baby wil verschonen, merk ik dat hij vreselijk vermagerd is. Een skeletje met een velletje erom. Ik schrik en denk dat mijn borstvoeding dus niet voldoende voeding bevat. Dan begint de baby (een jongetje) te plassen en in eerste instantie constateer ik verheugd dat als er wat te plassen valt er kennelijk toch voeding is binnen gekomen. Maar het plassen stopt niet! Sterker nog, de urine golft langs de luier langs zijn beentjes naar beneden. Ik dus de luier strak tegen zijn buik. De urine blijft lopen. Dan kijk ik in de luier en krijg de schrik van mijn leven: hij plast niet uit zijn piemel, maar in zijn zakje zit een snee waar de urine met golven uitloopt. Hij loopt leeg!!!!"
Huilend, haast ontroostbaar word ik wakker.

Ik begrijp dat ik die baby zelf ben. In mijn jeugd ben ik, met name emotioneel, sterk verwaarloosd. Maar wat betekent dat enorme urineverlies??? Op dit moment bevind ik me in een zeer instabiele periode, en heb recentelijk besloten om (weer) professionele hulp te zoeken om toch nog wat restanten van jeugdtrauma's te verwerken.
Kun je me een aanwijzing uit die droom geven?
M.

Hoi M,
Ik vind het heel goed dat je probeert je eigen dromen te analyseren. Ik zal proberen het een en ander een nadere verklaring te geven.

Het zwervend bestaan kan duiden op de vrijheid en ongebondenheid die je hebt. Het kan een aanwijzing zijn dat er een gemis is aan zekerheden. De vraag blijft of je daar behoefte aan hebt. De camping kan staan voor een vrije vestigingsplaats. De portiek staat voor ingang, een doorgang naar iets nieuws waar veiligheid en vastheid kan worden verkregen (portiek van een vast huis). Dan is er een hevige regenbui. Dit kan symbool staan voor onder andere een emotionele ontlading, het reinigen en loslaten van emoties, pijnen. Hierbij krijg je hulp van een man die je naar een deur wijst, de toegang naar iets anders.

Hier is het de schouwburg, een plaats waar je ontspannen naar dingen kunt kijken, de zaken uit je eigen leven. Dat doen veel mensen maar men is te druk met zichzelf bezig. Je vindt het vervelend dat niemand aandacht aan je schenkt. Dan vind je een plaatsje en een stuk geborgenheid (bed) tussen de andere mensen. Vervolgens wil je de baby verschonen. Je wilt jezelf of het kind in je zelf reinigen. Dit gedeelte in je zelf is vermagerd. Het is vermagerd omdat het dus geen aandacht heeft gehad. Je schrikt. Je denkt verstandelijk dat jouw borstvoeding niet voldoende is. De emotionele aandacht die je aan je kind-zijn hebt gegeven is niet voldoende geweest; heeft een tekort (denk je). Het jongetje misschien de mannelijk rationele zijde in jezelf, begint te plassen. De plas staat voor de losgelaten emotie. Je bent blij dat hij toch voeding heeft gehad. Je bent blij dat je mannelijke zijde emotionele aandacht (voeding) heeft gehad. Het plassen stopt niet, het loslaten van de opgekropte vrouwelijke emotie stopt niet

De luier (orde, discipline en regelmaat van buitenaf) strak trekken helpt ook niet. Het blijft komen. Dat kan ook betekenen dat je mannelijk gedeelte, je verstandelijkheid, met al die emoties geen raad weet. Vervolgens kijk je in de luier en ziet dat hij niet uit zijn piemel plast. De emotie wordt niet door het mannelijke deel losgelaten. Het is niet de rationaliteit, de verstandelijkheid die de emoties los laat. In zijn zakje zit een snee. Op de mannelijke plaats zit het vrouwelijk geslachtsdeel. Het wordt niet verstandelijk verwerkt maar het is de vrouwelijkheid, de emotie die dit allemaal loslaat en niet kan stoppen. Niet verstandelijk maar emotioneel is het geheel allemaal te veel. Het kind, het kind in jou, loopt leeg, kan de emoties niet stoppen, weet geen natuurlijke rem of stop te plaatsen.

M. het kan er ook op duiden dat je het allemaal graag met mannelijk verstandelijk had willen oplossen maar dat je toch geconfronteerd wordt met je vrouwelijke emotionele zijde. Op een nog dieper niveau kan het ook te maken hebben met het feit dat je als kind graag een jongen zou willen zijn, maar in dit leven geconfronteerd bent met je vrouw zijn, met de noodzaak je emotioneel te uiten. En dat kost je erg veel energie, je loopt zo wat leeg. Het urine (emotie met afvalstoffen) -verlies (loslaten) kan niet op de juiste wijze geregeld worden. Het is je nog wat te veel.
Je hebt zelf al het een en ander aangegeven Marjon. Herken je de andere dingen die ik je aangeef? Laat het nog even weten.
Je veel kracht en liefde voor jezelf toewensend
In broederlijke liefde
Janne Geraets

Goh Janne,
Ik was heel aangenaam verrast door je reactie: niet alleen vanwege de snelheid, maar meer nog door de inhoud. Ik herken veel van wat je aangeeft. Ik sta de laatste tijd behoorlijk wiebelig, instabiel in het leven. Ik kan overvallen worden door huilbuien en heb veel moeite met beweging van buitenaf (ik wil niks 'moeten', ik wil niet leven volgens andermans agenda: ik zit sinds een maand ook in de ziektewet). Wat je meldt over het verstandelijk willen oplossen van zaken uit het verleden: dat herken ik zeker: ik kan mijn 'jeugdtrauma's' goed analyseren. Maar de laatste tijd golft ongecontroleerd verdriet naar boven. Waarschijnlijk ook als gevolg van grote vermoeidheid, omdat mijn zoontje S. me de nachten nog niet door laat slapen. Hierdoor is mijn psychische weerstand wellicht afgenomen, waardoor er ruimte ontstaat voor de emotionele vloed. Je ziet het, ik kan aardig analyseren.
Op dit moment ben ik, samen met huisarts, homeopaat en wellicht ook een psychotherapeut, doende om het verdrietige kleine meisje in mezelf te helpen. Zodat ik hopelijk in het nu van nu wat stabieler in het leven kom te staan en de verdrietige slierten uit mijn verleden me niet meer zo hinderen. Lijkt jou dat ook een goede keuzen? Heb je misschien nog tips qua soorten therapie of iets anders? Zo niet, dan nogmaals reuze bedankt voor je duiding!
Hartelijke groet,
M

Copyright Copyright © 1997- 2008 Drs. Janne Geraets Drs. Janne Geraets

naar droomduiding             naar Senzar.nl           naar Kinderpagina.Info