Geïnspireerd door jouw droomuitleg op SMO bleef ik maar denken aan de droom die ik een maand of drie geleden had. Wil jij eens kijken of je er een uitleg aan kan geven?
Vast ontzettend bedankt,
groetjes,
R.

Mijn droom:

Ik loop op een heel groot grasveld vol met auto's. Ik ben mijn auto kwijt, een grote witte Volvo stationcar. Ik kan hem nergens meer vinden. Terwijl ik loop te zoeken rijdt R. (mijn ex-vriend) in zijn auto mij ineens voorbij. Ik wenk hem zo van: stop eens! Hij bedenkt zich geen moment en springt uit de rijdende auto. In de auto zitten nog drie andere mensen. Niemand reageert op zijn actie. De auto rijdt door en geen van de drie inzittende doet een poging om de auto te besturen of te stoppen. Het volgende moment rijdt de wagen zich voor mijn ogen te pletter tegen een rots. De inzittenden worden uit de auto geslingerd, vliegen in de lucht en slaan alle drie tegelijk op de stenen rots ervoor te pletter. Het enige dat daarna nog van ze te zien is zijn hun plat geslagen (herkenbare, maar voor mij onbekend) gezichten.

Hoi R.
Het grasveld kan staan voor jouw dagelijkse bezigheden. Er staan veel auto's dat wil zeggen je hebt veel mogelijkheden om te communiceren maar je eigen auto kun je niet vinden. Je weet niet waar je eigen manieren van contacten maken met anderen zijn. Hoe moet ik dat nu eigenlijk toch weer doen, zul je je afvragen. De andere auto's zijn de andere mensen of hun manieren van communiceren.
Een auto kan ook staan voor je eigen persoonlijke ruimte. Die is heel zuiver, spiritueel (de kleur wit) en groot en met veel inhoud.
Dan ga je op zoek naar je zelf. Je ex-vriend rijdt je voorbij. Bij hem is er op dat moment geen stagnatie. Hij kan zich in zijn eigen persoonlijke ruimte prima bewegen. Je vraagt hem zijn hulp. Daartoe is hij meteen bereid en springt hiervoor uit zijn rijdende auto. Hij is druk bezig met anderen maar hij laat hen alleen, terwijl hij met hen bezig was (de auto rijdt door). Er zijn drie inzittenden. Dat kan staan voor je vriend zijn creativiteit en fantasie. Die gaan tijdelijk verder zonder dat hij er bij is om de zaak nog te sturen. Maar slaan dan slaan de anderen te pletter op een rots, een stuk werkelijkheid, buitenwereld. Zonder zijn stuurkunst, zonder zijn leiding weten de anderen niet wat ze moeten doen. De inzittenden gaan uiteindelijk dood. Hij moet de zaak dus zelf wel leiding geven. Zijn kwaliteiten gaan kapot, weg. Jij ziet die kwaliteiten van hem wel maar die waren tot op dat moment onbekend voor jou. Ze hadden geen gezicht.

(vervolg van de droom) 

Ik ben totaal verbijsterd. R. reageert er op geen enkele manier op en gaat meteen mijn auto zoeken. Een stukje verder op het veld is onder een rots een soort metro-ingang. Ik loop daar naar toe en kom in de hal mijn moeder tegen. Ze zit daar in haar eentje en ziet er triest uit. Ze waarschuwt iedereen die voorbij komt tegen de gevaren van alcoholgebruik. Ze heeft een kleine kapotte Eifeltoren in haar hand. Mijn vader is nergens te bekennen en ze praat ook niet over hem (mijn ouders zijn op dat moment in het echt al bijna 10 weken op vakantie in Frankrijk). Ik loop verder en ben in een onderaardse stad. Ben beneden maar ben geen trappen naar beneden gegaan. Ik ga steeds trappen op. Kom 2 lesbische tegen. Ze vertellen mij een verhaal over een van mijn vriendinnen. Haar liefdesleven zal pas in orde komen op haar 63ste (?) Ze komt dan iemand tegen die ze kent uit haar verleden uit de tijd dat haar man verongelukte. De vrouwen wijzen een man aan. Niet al te groot, donker haar, kalend, lieve bruine ogen.

Jij bent verbijsterd. R. maakt dat allemaal niet uit en is alleen in jou geïnteresseerd. Hij wil jou weer je ruimte geven.
Een stuk verder is er onder de rots een ingang. Onder de normale werkelijkheid (rots) ontdek je een ingang naar de metro, naar je onbewuste, je verborgen motieven. In de hal kom jij, R, je moeder tegen. Op zoek naar je eigen onbewuste kom je halverwege stukken uit je verleden tegen, de waarden en normen die je van je moeder hebt meegekregen. 

Ze zit alleen. Je moeder kan ook symbool staan voor een stuk in je zelf, emoties en gevoelens waar je op dat moment, geen contact of aansluiting mee hebt. Dit stuk, dit gevoel, deze emotie waarschuwt iedereen voor de gevaren van alcoholgebruik. Dat kan er op duiden dat er iets angstigs in je zit dat waarschuwt voor alcoholgebruik. Alcohol kan symbool staan voor het spirituele, het loskomen van alledag.

Je moeder heeft een kleine Eifeltoren in haar hand. Dat kan Freudiaans duiden op een stuk mannelijke seksuele energie of kracht die ze symbolisch heeft maar die om de een of andere manier gebroken is. Misschien mist ze dit, of mis jij de mannelijke kracht in jouw eigen omgeving? Je moeder, R, kan namelijk ook staan voor jou zelf, een deel uit jouw leven krijgt haar gestalte, wordt zo uitgebeeld. Dit sluit aan bij hetgeen je vertelt. Jij ziet je ouders niet omdat ze weg zijn, jij hebt geen gesprek met je vader, je mannelijke zijde (?)

Dan ga je verder en komt aan bij jouw eigen onderbewustzijn. Dan ga je trappen op, je wordt misschien aardser of hoger bewust van je onderaardse - onbewuste gevoelens. Daar kom je twee lesbiennes tegen. Die twee kunnen staan voor het vrouwelijke deel in je zelf, de emotie die je tegenkomt als je je overgeeft (=2). Ze vertellen over je vriendin. Deze zou pas echt haar gevoelens gevonden hebben toen ze 63 was. Het getal 63 = 6+3=9 = romantiek, opruimen, afsluiten. Zij kwam er pas achter hoe haar daadwerkelijke liefdesgevoelens waren toen ze heel romantisch (=9) werd, of toen ze het een en ander in haar leven afgesloten had (=9) of weg gedaan (=9) had. Je kunt dat hier letterlijk of figuurlijk opvatten. Op die leeftijd komt ze iemand tegen die ze kende uit de tijd dat haar man (haar mannelijkheid, de mannen in haar omgeving) verongelukte. Om de een of andere reden is er toen iets mis gegaan in haar gevoelens met betrekking tot mannen, rationaliteit.

R, dit zou een aanwijzing kunnen zijn dat er iets in jou aanwezig is, iets dat dingen heeft meegemaakt waardoor jij je vertrouwen, je geloof in mannen en of mannelijkheid kwijt bent geraakt. Misschien zijn er daardoor lesbische trekken in jezelf boven gekomen en weet je (nog) niet zo goed raad met de mannen en mannelijke zijde in jezelf.
De persoon waar je in ieder geval heel veel van kunt leren is iemand die je ten tijde van je 'mannelijke afvalligheid' min of meer kende. Een vriend of kennis in de buurt van de persoon die jouw mannelijkheid of visie op mannen heeft gekraakt en doen vallen. Ga eens na wie er in jouw omgeving daar aan voldoet/voldeed.

Ik ga weer trappen op en zit ineens onder de verf, allerlei verschillende (vrolijke) kleuren. Mijn -geleende- witte gymschoenen en mijn spijkerbroek zitten onder maar het lijkt meer op een kunstwerk dan op vlekken. Ik loop verder en kom een man tegen die mij aanspreekt en mij vertelt over zijn verongelukte zoon. Hij staat bij een soort grote vitrinekast met daarin allerlei foto's en aandenkens van zijn zoon. Ik was al erg geschokt en triest over het ongeluk in het begin, nu stromen de tranen nog harder over mijn wangen. Ik troost de man. Ik heb het koud en trek een jas aan (waarvan ik niet weet waar ik hem vandaan haalde). Ik ga weer allerlei trappen op en kom weer in de hal waar mijn moeder zit. Ik praat nog even met haar, maar ze lijkt me niet te zien en te horen. Het enige dat ze doet is iedereen die voorbij komt waarschuwen. In de tussentijd dat ik daar met haar sta duikt die ex-vriend R. weer op. Hij loopt op een debiele manier achter mij door met een jas over zijn hoofd. Een soort komisch sluipen. Ik vind het
alleen niet grappig.

Je gaat de trappen weer op. Je groeit geestelijk. Je zit plots onder de verf. Je wilt min of meer een kleurtje hebben en wilt of kunt niet zonder kleur leven. Je zoekt de positiviteit (vrolijke kleuren).

Dan kom je een man tegen die over zijn verongelukte zoon spreekt. Misschien een man die over zijn eigen kindzijn spreekt en vertelt hoe het gekomen is dat er iets in hem dood ging, zijn eigen mannelijkheid of het kind in de man en/of mannelijkheid dat niet heeft mogen opgroeien omdat er vroegtijdig iets stierf(?). Hij toont jou R. de redenen, hij vertelt jou gebeurtenissen waardoor jij inzicht krijgt, en waardoor jij weet waarom die man zijn pijn heeft. Het kan zijn dat jou op deze wijze getoond wordt, hoe jij jouw mannenbeeld en visie op mannen ontwikkeld zijn zoals ze nu zijn. Je bent dan geschokt, je komt tot ontdekkingen die je niet kende. Je bent triest over hoe het eigenlijk allemaal zo gekomen is. Dat geeft je echter mogelijkheden om los te laten, je tranen stromen over je wangen. Er is energie die nu vrij komt voor iets anders. 

Je krijgt het er koud van. Dit kan er op duiden dat je het gevoel krijgt dat je iets gemist hebt. Je trekt een jas aan, je zoekt bescherming. De jas kan ook betekenen dat je een nieuwe persoon bent geworden.
Dan ga je de trappen verder op, je groeit geestelijk verder. Je komt je moeder weer tegen, je ontmoet weer je eigen vrouwelijkheid, het verleden. Alles is nog hetzelfde, er ligt een stuk dat niet veranderd is. Spiritueel kun je er op een andere manier naar kijken maar op het aardse niveau kun je er nog niets mee.

Dan komt R. Hij loopt achter je aan. De man, symbool voor jouw mannelijke zienswijze, jouw denken, loopt achter je aan. Het hoort nu bij je. Je vindt het debiel. Het heeft allemaal ook nog geen hoofd maar is wel aanwezig. Dat vind je niet grappig, je wilt eigenlijk meer met de problematiek doen, je wilt er aan werken.

Ik ga naar buiten, terug naar het grasveld waar mijn auto ergens moet staan. Ik kom een heleboel mensen tegen die gaan kamperen. Ze hebben caravans achter hun auto hangen in allerlei verschillende vormen. Eentje is helemaal plat. Daarbij staat een man die op de zijkant een hele grote adelaar aan het maken is. Ziet er heel mooi uit en ik blijf even staan kijken. Dan kom ik bij een woonwagen waar een oudere vrouw op staat. Ze maakt mijn (geleende) witte gymschoenen en mijn broek schoon van de verf. Ik kijk naar haar en zie ineens voor me dat ze binnenkort zal sterven, vermoord zal worden. Als ze klaar is loop ik door en vind ineens mijn grote witte Volvo stationcar. Wat een opluchting.

---------

Dat was mijn droom. Ik werd wakker toen ik de Volvo gevonden had. Ik was zo wakker dat ik maar een sigaretje ben gaan roken en mijn droom heb opgeschreven. Gedurende de hele droom was ik ontzettend verdrietig en triest. De tranen stroomden ook over mijn wangen toen ik mijn droom opschreef.
R.