Doorbraak in narcoleptie onderzoek

Narcoleptie werd in 1881 voor het eerst door Gélineau herkend. Narcoleptie is een steeds weer terugkomende neurologische stoornis in de hersenen. Het heeft te maken met het slaap -en waakpatroon van mensen. De betreffende persoon voelt zich overdag overdreven slaperig. Tevens heeft de persoon last van abnormale REM-slaap fenomenen. Meestal komen de problemen tussen het 15e en 30e levensjaar bij mensen tot uiting.
 

Gélineau

Symptomen van narcoleptie:

• veelvuldige slaapaanvallen overdag die tot ongeveer 30 minuten kunnen duren,

• de persoon is tijdens de slaapaanval bewegingsloos omdat de spierspanning van het skelet geheel of gedeeltelijk wegvalt. Indien de persoon in elkaar zakt, noemt men dat ook wel kataplexie. Dit gebeurt vaak na een emotie zoals woede of lachen. Men is wel nog bij bewustzijn,

• het voortdurend willen slapen, ook wel slaapzucht of hypersomnie genaamd,

• het vaak wakker worden gedurende de nacht,

• het niet meer kunnen bewegen en/of zelfs niet meer kunnen spreken voor en na het slapen, slaapverlamming,

• de REM-slaap doet zich kort na het inslapen voor. De slaap kan zelfs beginnen met een REM-episode (ook wel SOREMP - sleep onset REM period genoemd). De levendige dromengewaarwordingen aan het begin of het einde van een slaapperiode worden pas naderhand begrepen als fictief. (hypnagoge hallucinaties). Normaal gesproken begint dit veel later. Zie ook het artikel Vaak Gestelde Vragen.

Narcoleptie komt behalve bij mensen ook voor bij dieren zoals paarden, koeien en honden. Bij honden heeft men heel veel onderzoek gedaan omdat honden veel last hebben van die voortdurende slaapzucht en veelvuldig in elkaar zakken. Daarbij vertonen de symptomen bij honden en mensen eenzelfde reactie op farmacologische middelen.
Onderzoekers hebben vastgesteld dat de stoornis niet erger wordt naarmate men ouder wordt, het is niet progressief. Vanwege het niet progressieve van de stoornis heeft men het vermoeden dat dit veroorzaakt zou kunnen worden door een tijdelijk degenererend proces.

Onderzoeker Dr. Mignot en zijn staf van de Stanford University School of Medicine hebben een bijzondere ontdekking gedaan door het ontdekken van het gen voor narcoleptie in honden.
Dit is een nieuwe doorbraak in het onderzoek naar slaapstoornissen, neurologie en voor de patiënten met slaapproblemen. Hierdoor is het namelijk mogelijk geworden om het narcoleptie-gen bij mensen te identificeren, waardoor nieuwe ontwikkelingen in de behandeling en mogelijke genezing van deze slaapstoornis mogelijk zijn geworden.

Anderhalf jaar geleden gelden ontdekten Mignot en zijn collega´s al dat de vloeistof van hersenen en ruggenmerg bij narcoleptici geen hypocretine in hun ruggengraatsvloeistof hadden. Hypocretin is een hersenproteïne, een neuropeptide, dat een significante rol speelt in het reguleren van de slaap. Vervolgens is men gaan onderzoeken of dat ook geldt voor de hersenvloeistof. Het vermoeden is nu dat narcoleptici geen hypocretine in hun hersenen hebben. Is dat zo dan zal men een stof moeten gaan ontwikkelen die dit in de hersenen kan gaan vervangen.

© september 2001, Drs Janne Geraets

naar slaapproblemen     naar dromen       naar Senzar.nl