Er was een heeeel groot stuk land.

Maar op dat stuk land was niks alleen een grote eend.

Hij was zwaar en omdat hij zo zwaar was barste de grond

en werd in zeven stukken verdeeld.

Al die zeven stukken waren vierkant.

De grote eend kon op geen een stuk

leven, want ze waren allemaal te klein.

Gelukkig kon de eend vliegen en vloog de hele tijd om die blokken heen.

Hij dacht: ‘als ik er niet op kan leven misschien kan ik er dan voor zorgen dat iemand anders er wel op kan leven’.

 

Maar wat hij ook dacht hij kon er niet op komen.

Hij vloog naar een planeet het was niet meer een vierkant maar een cirkel.

Er vlogen wat kleine stukjes grond langs hem heen.

Hij zei: ‘ik noem dit stuk grond de aarde’.

Toen hij dat zei gebeurde er iets raars.

Er kwamen bomen en struiken.

Hij was zo bij dat hij moest huilen en daar ontstonden de eerste rivieren.

Hij gaf de andere planeten ook een naam.

Helaas gebeurde daar niks, dus vloog hij weer terug naar de aarde.

 

Hij keek uren naar de aarde, hij merkte dat hij kromp.

Na een tijdje was hij zo klein dat hij op het land kon gaan leven.

Dus hij besloot om daar verder te gaan leven.

 

Op een dag zag hij een hele mooie boom er groeide vruchten aan dus hij ging er naar toe. Hij wou net een hap nemen toen hij een stem hoorde die zei: ‘eet niet van die vrucht’.

Hij keek om zich heen maar zag niemand.

De stem bleef maar doorgaan.

Toch bleef hij eigenwijs en nam er een hap uit.

 

Na een tijdje voelde hij zich niet zo lekker en ging liggen.

Maar zijn buik bleef raar doen.

Opeens kreeg hij nog een paar armen alleen niet de armen die hij had (vol met veren) maar een heel dun armpje en hele kleine vingers die helemaal bloot waren.

Toen kwam het lijf eruit en tenslotte de benen.

De eend keek ernaar hij was heel anders dan dat wezen.

 

En na een tijdje kwam er nog iemand uit die er precies hetzelfde eruit zag. Alleen waren ze van een ander gelacht.

Hij noemde het mensen.

 

Later kwamen er nog meer dingen uit. Die noemde hij dieren en gaf elk soort dier een naam. Alleen er kwam van elk soort niet één eruit maar twee een vrouwelijk geslacht en een mannelijk geslacht.

 

Later kregen de twee mensen kinderen. En die kinderen ook weer kinderen. En die kinderen ook weer kinderen. En die kinderen Enz……….

 

Dus eigenlijk zij wij allemaal familie van die ene grote EEND!!!!!!!

 

Copyrights 2004 Janneke Scholten 

Copyrights 2004,  Janne Geraets,

Naar Kinderdromen Terug naar Senzar.nl  Naar Kinderpagina